Het zat er al aan te komen, maar het is me nu toch gelukt. Ik heb weer een nieuw record (waar ik niet zo trots op ben) gevestigd: ik loop nu officieel meer dan 7 maanden achter met mijn blog. Tijd dus om daar verandering in te brengen!
In september was ik maar kort thuis en heb ik me weer nuttig gemaakt als vrijwilliger bij de orienteringsclub tijdens de Bruksleden dag. De Bruksleden is een wandelroute van zo’n 220 km tussen Avesta en Västerås en loopt langs Norberg. Omdat deze route 50 jaar bestond, was het extra feestelijk. Vanuit de orienteringsclub zouden we hamburgers bakken voor de hongerige wandelaars. Dat werd een uitdaging met een niet werkende BBQ en hongerige deelnemers, maar na een steekvlam en wat knutselwerk kregen we het ding toch aan de praat en moesten we als een gek hamburgers bakken om de wandelaars (die inmiddels in de file stonden voor de hamburgers) tevreden te stellen.
Daarna werd het weer tijd voor een werkbezoekje aan Nederland. Traditiegetrouw ging ik weer per trein. Helaas had ik daar dit keer niet zo’n geluk mee en werd het een reis met hindernissen, gecancelde treinen, veel overstappen, rennen en creatieve oplossingen bedenken om spoorstremmingen te ontwijken. Voordeel van dat alles was wel dat ik weer leuke sightseeing-wandeltochtjes in diverse steden had. Met een vertraging van ongeveer 3,5 uur kwam ik dan toch in Amersfoort aan.
Deze onstuimige aankomst was misschien wel een voorbode voor de werkweek die komen ging. Voor een internationale school zouden we een programma in Zeeland draaien met o.a. zeilen op traditionele zeilboten. Voor het eerst sinds we deze weken organiseren konden de boten niet uitvaren vanwege de te harde wind. Gevolg was dat we het een hele creatieve puzzel werd hoe we dit konden oplossen en hoe de groepen toch van en naar de boten konden reizen.
Voor en na de werkweek was er ook tijd voor ontspanning: mountainbiken bij Lage Vuursche, een bezoekje aan de Markerwadden en eindelijk eens kijken bij reuzin Ariaoneke ùt Hoaren tijdens de reuzenoptocht van het reuzengilde (zie https://reuzengilde.nl/ ). Oisterwijk heeft een reuzengilde en elk dorp in die gemeente heeft hun eigen reus. Arioneke is de jongste telg uit de familie en is bijna 3,5 meter hoog. Voor mijn emigratie heb ik geholpen om voor haar een gilet te vilten van schapenwol. Het was leuk om haar nu eens in actie te zien tijdens een optocht met haar soortgenoten – waarvan er een aantal uit het buitenland kwamen- in Oisterwijk.
De laatste dag in Nederland was voor mij een opleidingsdag voor experts van Erasmus + (een subsidieprogramma van de EU). Braaf als ik ben was ik veel te vroeg vertrokken en kwam ik veel te vroeg in Utrecht aan. Ik liep door Hoog Catherijne heen en werd letterlijk en figuurlijk aangetrokken door een ‘springspel’. Toen ik voorbij liep vroeg het spel ‘wil je met me spelen?’. In eerste instantie kon ik de verleiding weerstaan, maar toen hij bleef aandringen ben ik toch gezwicht en ging ik op zijn avances in. Met mijn rugtas op mijn rug, stond ik op het spel en beantwoordde ik al springend en superfanatiek zijn vragen (rekensommen – waarbij je naar het getal moest springen dat de oplossing was). Tot grote verbazing van de passanten had ik de grootste lol in mijn eentje, en had ik al wat energie verloren voordat de training begon. En dat kwam goed uit, want de hele dag stil zitten tijdens een training is niet aan mij besteed.
De terugreis per trein naar Zweden ging heel voorspoedig; zelfs zo voorspoedig dat het er op leek dat ik 3 uur in Stockholm zou moeten wachten. Om de treinreis toch wat avontuurlijker te maken, besloot ik last minute (toen de deuren al dicht gingen en ik mijn rugtas nog moest inpakken) uit de trein in Norrköping te springen. Die actie bleek niet zo heel handig te zijn omdat er direct daarna een storing was. De zo voorspoedige reis veranderde – door mijn eigen toedoen- in een reis met overstappen en hopen dat ik toch nog op tijd in Stockholm zou zijn om mijn geboekte trein te halen. Gelukkig lukte dat ook weer en was ik weer lekker thuis waar weer van alles te doen was. En daarover lees je in mijn volgende blog!
